>
Fa   |   Ar   |   En
   جریان سمبولیسم اجتماعی در شعر معاصر ایران  
   
نویسنده شمیسا سیروس ,حسین پور علی
منبع مدرس علوم انساني - 1380 - دوره : 5 - شماره : 3 - صفحه:27 -42
فایل تمام متن
چکیده    اگر بخواهیم شعر معاصر فارسی را به جریانهای مشخص و متمایز از هم تقسیم کنیم، یکی از مهمترین این جریانها، جریان سمبولیسم اجتماعی خواهد بود. نیمایوشیج، بنیانگذار و نماینده واقعی این جریان شعری است و شعر ققنوس او نخستین تجربه از این دست در شعر معاصر فارسی است. پس از نیما باید از شاعرانی چون شاملو، اخوان، فروغ، کسرایی، شاهرودی، آتشی، آزاد، خویی و شفیعی کدکنی یاد کرد که در دهه های سی و چهل از قرن حاضر این جریان را به اوج خود رساندند. جامعه گرایی و نمادگرایی دو ویژگی اساسی اشعار در این جریان است. شاعران این جریان با زبانی سمبلیک و تاویل بردار، مسایل سیاسی - اجتماعی زمانه خویش را در شعر منعکس می کنند. شعر در این جریان، شعری است متعهدانه و ملتزم، همچنین ویژگی مهم دیگر این جریان، متفکرانه و اندیشمندانه بودن اشعار است؛ چرا که در این جریان، در کنار دو عنصر عاطفه و تخیل، بر اندیشه و تفکر نیز تاکید بسیار می شود. به کارگیری زبان و واژگان و شیوه بیان حماسی نیز از ویژگیهای دیگر این جریان شعری است.
کلیدواژه شعر فارسی معاصر، جریان شعر نمادگرای جامعه گرا.
آدرس دانشگاه علامه طباطبایی, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved