>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی پراکنش و برخی ویژگی های زیستی گیاه مهاجم سنبل آبی در تالاب انزلی، استان گیلان  
   
نویسنده میرزاجانی علیرضا ,نادری سعید ,پروانه مقدم داریوش
منبع زيست شناسي گياهي ايران - 1398 - دوره : 11 - شماره : 40 - صفحه:51 -62
چکیده    گیاه سنبل آبی (eichhornia crassipes ) بومی آمازون بوده و یکی از بدترین گونه های علف هرز جهان است که در سراسر دنیا پراکنده شده است. در سال 1391 در آببندان عینک مشاهده شد و پس از آن از برخی منابع آبهای طبیعی شمال کشور همچون تالاب انزلی گزارش گردید. در این مطالعه پراکنش سنبل آبی طی سال‌های 1394 تا 1397 درتالاب انزلی و برخی خصوصیات زیستی گیاه از قبیل هدر رفت آب، مقاومت در برابر شوری و تاثیر مواد مغذی در رشد اندام‌های مختلف آن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بررسی نشان داد که طی سال‌های مختلف 7 تا 84 نقطه از تالاب انزلی با وسعت تقریبی 100 تا 1000 متر مربع آلوده به سنبل آبی بودند. به‌خاطر زمستان سرد 1395 گستره گیاه در سال 1396 در حداقل میزان قرار داشت. دانه ها قدرت نامیه خود را حفظ کرده و دو سال بعد نمو ‌کردند. هدر رفت آب در حوضچه‌های دارای سنبل تا 2.5 برابر مناطق بدون رویش این گونه بود. گیاه سنبل آبی در تیمارهای شوری بالاتر از 5.2 گرم درلیتر از بین رفته در حالی‌که در آب با شوری 1 گرم در لیتر افزایش 33 درصدی برگ‌ها را نشان داد. نسبت زی‌توده خشک ریشه به کل گیاه در زیستگاههایی با نیتروژن کم بالاتر از 0.5 و در محیطهایی با نیتروژن بالا کمتر از 0.5 بوده است. ریسک حضور و رشد زیاد گیاه در اکثر مناطق استان گیلان وجود داشته، لذا پایش مستمر مناطق آلوده، آموزش مردم و مسئولان و انجام اقدامات پیشگیرانه برای کنترل گیاه ضروری می‌باشد.
کلیدواژه بقا، تالاب انزلی، سنبل آبی، غلظتهای شوری، گیاه مهاجم، هدررفتن آب
آدرس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی, موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور, پژوهشکده آبزی روری آب های داخلی, ایران, دانشگاه گیلان, دانشکده منابع طبیعی, گروه محیط زیست, ایران, سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی, موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور, پژوهشکده آبزی پروری آب های داخلی, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved