>
Fa   |   Ar   |   En
   منافع ملی و عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای  
   
نویسنده جعفری علی اکبر ,بلباسی میثم ,اسفندیار شهرام
منبع دانش سياسي - 1396 - دوره : 13 - شماره : 2 - صفحه:163 -200
چکیده    سازمان همکاری شانگهای به‌عنوان نمونه بارزی از منطقه‌گرایی نوین در آسیا، با هدف حل‌وفصل اختلافات مرزی و تقویت اعتماد متقابل میان اعضاء به وجود آمد که تدریجاً منجر به توسعه سازمان و توجه آن به موضوعات اقتصادی و بازرگانی و... گردید. ایران هم در سال 2004 عضو ناظر این سازمان منطقه‌ای شده و با توجه به این مسائل، مقاله حاضر با استفاده از رویکرد نظری منافع ملی و همگرایی و استعانت از روش توصیفی تحلیلی مترصد پاسخ به این سوال است؛ اهداف و منافع ایران در عضویت دائم سازمان همکاری شانگهای چیست؟ این مقاله عضویت دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان را، منوط به موضع مثبت اعضا به‌ویژه روسیه و چین به‌عنوان موتور محرکۀ سازمان می‎داند و این گزاره را فرض می‌گیرد که استراتژی جمهوری اسلامی ایران در راستای سیاست‌های همکاری منطقه‌ای، کسب فرصت‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی، تجاری و فرهنگی و هم‌چنین بالا بردن قدرت چانه‌زنی در برابر غرب است؛ که ازجمله دلایل و منافع اصلی علاقه‌مندی ایران برای عضویت کامل در سازمان همکاری شانگهای بوده است. یافته‌های مقاله نشان می‌دهند که عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای، فرصت‌ها و دستاوردهای زیادی برای ایران در زمینه‌های اقتصادی، تجاری، سیاسی، امنیتی و فرهنگی داشته است و با توجه به پتانسیل و توانمندی‌های ایران، بر پیوند استراتژیک ایران و سازمان فوق‌الذکر افزوده شده است که با توجه به دگرگونی‌های بین‎المللی، ایران می‌تواند از پتانسیل‌های سازمان برای تامین منافع ملی و ارتقاء جایگاه خود در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی در راستای اهداف چشم‌انداز بیست‌ساله گام بردارد.
کلیدواژه نظام دوقطبی، منافع ملی، همگرایی، منطقه‌گرایی، سازمان همکاری شانگهای، ج.ا.ایران
آدرس دانشگاه مازندران, گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل, ایران, دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه مازندران, ایران
پست الکترونیکی shahram_esfandiyari@yahoo.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved