>
Fa   |   Ar   |   En
   دکترین شخص ثالث در تحقیقات کیفری سایبری  
   
نویسنده فتحی محمد جواد ,ابولمعالی الحسینی وحید
منبع پژوهش حقوق كيفري - 1396 - دوره : 5 - شماره : 18 - صفحه:101 -141
چکیده    یکی از مواردی که ممکن است تفتیش و توقیف یک مکان و یا دسترسی به ادله، بدون صدور قرار قضایی مجاز شمرده شود، موقعیت هایی است که ذیل دکترین «رضایت شخص ثالث» مطرح می گردد. بر اساس یک قاعده کلی، در نظام حقوقی آمریکا، «ماموران می‎توانند از هر مکان یا شیئی، بدون داشتن قرار یا حتی سبب محتمل تفتیش به عمل آورند و ادله ی موجود در آن گستره را توقیف نمایند، به شرطی که شخصی که صلاحیت ابراز رضایت دارد، داوطلبانه با آن موافقت کند». دکترین شخص ثالث همواره با دو مسئله تبیین «قلمرو رضایت ثالث» و «هویت اشخاصی که برای اعلام رضایت دارای صلاحیت هستند» درگیر بوده است، اما مشکل اصلی زمانی بروز پیدا کرد که شبهات مطرح‌شده، زیربنای فلسفی و بنیادهای این دکترین را زیر سوال برد و چنین ادعا شد که این دکترین قابلیت ادامه حیات در وضعیت فعلی و مطابق با خوانش قدیمی خود را ندارد. توضیح آن‌که دکترین شخص ثالث با ورود فن‌آوری‌های نوین در عصر ارتباطات و در قلمرو سایبر، به دلیل تغییر در موضوعات و تحول مفهومی دکترین در عرصه فن‌آوری‌ها با چالش های فراوانی روبرو گردید و تردیدها نسبت به کارآیی دکترین زمانی آشکارتر شد که ملاحظه گردید تقریباً تمام خدمات ارائه‌شده در عصر حاضر توسط ثالث ارائه می شود و بدین ترتیب، خوانش سنتی و مرسوم دکترین شخص ثالث، عملاً هیچ اثری از حریم خصوصی به‌جای نخواهد گذاشت. در این نوشتار، محور اصلی بحث، محیط سایبر است و در این راستا، به‌صورت محوری، به تبیین دکترین رضایت شخص ثالث در محیط سایبر خواهیم پرداخت.
کلیدواژه تفتیش، توقیف، حریم خصوصی، دکترین شخص ثالث
آدرس دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران
پست الکترونیکی vahid.ab@live.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved