>
Fa   |   Ar   |   En
   نقش رفتار مقتول در رابطه ی استناد قتل عمدی  
   
نویسنده کلانتری کیومرث ,قلی زاده بهروز
منبع پژوهش حقوق كيفري - 1396 - دوره : 5 - شماره : 19 - صفحه:73 -94
چکیده    بر اساس ماده 492 ق.م.ا. جنایت در صورتی موجب قصاص یا دیه است که نتیجه ی حاصله مستند به رفتار مرتکب باشد. در قتل عمدی یکی از مواردی که با وجود قصد قتل توسط مرتکب، می‌تواند رابطه ی استنادی بین رفتار مرتکب و نتیجه ی حاصله را قطع کند، رفتار مقتول است. مقتول می تواند با انجام رفتارهای «عمدیِ آگاهانه و یا ناآگاهانه» که ممکن است به‌صورت ترک فعل نیز باشد، رابطه ی استناد بین رفتار مرتکب و قتل حاصله را قطع کند. بااین‌حال در برخی موارد سوء نیت مرتکب چنان گسترده است که رفتار مقتول در قطع رابطه ی استناد، تاثیری در انتساب قتل به مرتکب نخواهد داشت. حال باید دید رفتار مقتول در چه مواردی رابطه‌ی استناد در قتل عمدی را قطع می کند و سوءنیت مرتکب چه تاثیری بر انتساب قتل دارد؟در این مقاله با روش توصیفیتحلیلی ضمن بررسی رابطه‌ی استناد در قتل عمدی، تاثیر رفتارهای مقتول در وقوع قتل عمدی با لحاظ قاعده اقدام بررسی می‌شود و با توسل به اصول حقوقی و فقهی به سوالات مربوط پاسخ داده می‌شود.
کلیدواژه قتل عمد، مقتول، رفتار مقتول، رابطه ی استناد، رابطه ی انتساب
آدرس دانشگاه مازندران, ایران, دانشگاه مازندران, ایران
پست الکترونیکی behrouzgh.cl@stu.umz.ac.ir
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved