>
Fa   |   Ar   |   En
   دیه طحال: با نقدی بر رای وحدت رویه دیوان عالی کشور  
   
نویسنده اکرمی روح االله
منبع پژوهش حقوق كيفري - 1394 - دوره : 4 - شماره : 13 - صفحه:121 -146
چکیده    پارگی طحال، از شایع‌ترین صدمات اعضای داخلی بدن است که درنهایت به خارج نمودن این عضو از بدن مجنی‌علیه می‌انجامد. نص خاصی در مصادر فقهی پیرامون دیه‌ی چنین جنایتی به دست ما نرسیده است. بااین‌وجود، برخی روایات عام که حاکی از ثبوت دیه‌ی کامل در اعضای فرد می‌باشند، از سوی بسیاری از فقها به اعضای داخلی و ازجمله طحال تعمیم ‌شده است. قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز در ماده 563 این ضابطه را در خصوص اعضای داخلی مورد تاکید قرار داده است.دادگاه‌ها در تفسیر این ماده، ازنظر شمول بر جنایت بر طحال، باهم اختلاف‌نظر داشته که منجر به صدور رای وحدت رویه شماره 740 از سوی هیئت عمومی دیوان عالی کشور شد و دیوان با تخصیص طحال از شمول ماده 563، محاکم قضایی را به تعیین دیه غیر مقدر در چنین مواردی الزام نموده است.این نوشتار، با در نظر گرفتن مبانی و ادله‌ی فقهی ناظر بر دیه طحال این مسئله را با رویکردی تطبیقی و از منظر فقه امامیه و عامه به بحث گذاشته و با نقد رای وحدت رویه دیوان عالی به این نتیجه نایل شد که نظریه‌ی ثبوت دیه کامل در طحال از پشتوانه‌ی فقهی قوی‌تری برخوردار بوده و ازنظر حقوقی نیز در شمول ماده 563 قانون بر جنایت بر این عضو تردیدی وجود ندارد.
کلیدواژه طحال، دیه اعضای داخلی، ارش، قانون مجازات اسلامی، فقه اسلامی
آدرس دانشگاه قم, دانشکده حقوق, گروه حقوق جزا و جرم شناسی, ایران
پست الکترونیکی r.akrami@qom.ac.ir
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved