>
Fa   |   Ar   |   En
   قانون جزای عرفی و نقش آن در شکل‌گیری حقوق کیفری ایران  
   
نویسنده صبوری پور مهدی ,خلیل زاده ایرج
منبع پژوهش حقوق كيفري - 1397 - دوره : 7 - شماره : 24 - صفحه:225 -255
چکیده    قانون جزای عرفی (1295. ش)، اولین قانون‌نامه ماهوی در تاریخ تحولات حقوق کیفری ایران می‌باشد. اهمیت این قانون که حدود 38 سال بعد از قانون نامه کنت (1258. ش) تنظیم شد این است که همچون قانون کنت زیر بنای قانون‌های مجازات بعد از خود در ایران را تشکیل می‌دهد. این قانون از حیث تقسیم‌بندی نوین جرایم، مجازات‌ها و تفصیلی که نسبت به قانون کنت داشته و تا زمان تصویب آن بی‌سابقه بوده، اهمیت بسیاری دارد. این مقررات هم نشانگر تحولات حقوق کیفری ایران و هم نشان دهنده فرهنگ حقوقی و اجتماعی ایران یکصد سال پیش است. بسیاری از نهادهای حقوق کیفری کنونی ریشه در سال‌های گذشته، حتی پیش از مشروطه دارد. در عهد ناصری قانون مجازات فرانسه (مصوب1810. م) و برخی از قوانین حکومت عثمانی ترجمه شدند ولی مورد قبول ناصرالدین شاه واقع نگشت. این مقررات مورد نظر نصرت‌الدوله بوده است. در مقاله حاضر ابتدا به فرآیند تنظیم و تصویب قانون جزای عرفی و سپس به گونه‌شناسی جرایم و کیفرها پرداخته می‌شود.
کلیدواژه تاریخ حقوق کیفری، قانون جزای عرفی، نصرت‌الدوله، گونه‌شناسی جرایم و مجازات‌ها، نهادشناسی
آدرس دانشگاه شهید بهشتی, گروه حقوق جزا و جرم شناسی, ایران, دانشگاه شهید بهشتی, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved