>
Fa   |   Ar   |   En
   سطح بندی سکونتگاه های روستایی بر اساس توان انسانی از دیدگاه آمایش سرزمین (مطالعه موردی: بخش مرکزی شهرستان شیراز)  
   
نویسنده تیموری سمانه ,شکور علی ,گندمکار امیر
منبع برنامه ريزي منطقه اي - 1395 - دوره : 6 - شماره : 21 - صفحه:93 -102
چکیده    یکی از مشکلات اساسی جامعه روستایی در گذشته فقدان برنامه راهبردی برای ساماندهی فضاها و مراکز روستایی بوده است و امروزه نیز عمران و توسعه روستایی کشور در گرو ساماندهی سنجیده محیط روستایی و تجهیز سلسله مراتبی این مراکز و فضاها طبق استانداردهای معین می باشد. این موضوع مورد توجه برنامه های عمرانی دوم، سوم و چهارم کشور نیز  قرار گرفته است. در این راستا تعیین و تشکیل سلسله مراتبی از سکونتگاه های روستایی که بتواند چارچوب موثری برای توزیع جمعیت، خدمات و کارکردها باشد، ضروری است. هدف از این پژوهش بررسی و سطح بندی روستاهای بخش مرکزی شهرستان شیراز از نظر سطح توسعه یافتگی می باشد. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش توصیفی تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی است که در آن با استفاده از مستندات آماری و مدل های کاربردی در جغرافیا به تحلیل موضوع پرداخته می شود. روش جمع آوری اطلاعات، کتابخانه ای می باشد. برای انجام پژوهش ابتدا با مراجعه به کتابخانه استانداری فارس و سپس سایت مرکز آمار ایران، اطلاعات مورد نیاز به شیوه اسنادی گردآوری شد. سپس با به کارگیری 24 متغیر در قالب 7 شاخص مختلف و با استفاده از شاخص مرکزیت و روش تحلیل خوشه ایk  میانگین، به سطح بندی روستاهای منتخب در 3 سطح توسعه یافته، درحال توسعه و توسعه نیافته اقدام گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بیشتر روستاهای بخش مرکزی شهرستان شیراز، در خوشه 3 قرار گرفته و همچنین از نظر سطح توسعه یافتگی نیز 72.54 درصد توسعه نیافته، 24.52 درصد درحال توسعه و 2.94 درصد توسعه یافته می باشند.
کلیدواژه توسعه روستایی، آمایش سرزمین، توزیع فضایی خدمات، شیراز
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت, گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد, گروه جغرافیا و برنامه ریزی محیطی, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved