>
Fa   |   Ar   |   En
   ارزیابی میراث زمین شناختی در ژئوپارک چشمه باداب سورت با روش های پریرا و رینارد (روستای اروست شهرستان ساری)  
   
نویسنده میرکتولی جعفر ,زنگی آبادی زینب ,افلاکی زینب ,موسی زاده حسین
منبع برنامه ريزي منطقه اي - 1395 - دوره : 6 - شماره : 21 - صفحه:205 -220
چکیده    میراث های زمین شناسی، میراث هایی هستند که توسط طبیعت به انسان ارزانی داشته و وظیفه انسان، حفاظت از این منابع برای استفاده پایدار است و یکی از راه های حفاظت از این میراث ها، توسعه ژئوپارک می باشد. کشور ما با برخورداری از یک تاریخ زمین شناسی قابل توجه، پتانسیل بسیار بالایی در ایجاد ژئوپارک دارد که از جمله می توان به جشمه های آبگرم و تراورتنی اشاره کرد. چشمه باداب سورت یکی از جاذبه های کمیاب زمین گردشگری در کشور است. هدف این پژوهش، معرفی و تحلیل چشمه باداب سورت با روش های ریناردو پریرا و حفاظت از این پدیده زمین شناختی می باشد. دراین تحقیق از روش تحلیلی و منابع کتابخانه ای و اسنادی مانند نقشه های زمین شناسی 1:100000 وعکس های ماهواره ای منطقه و نرم افزارهای مرسوم جغرافیایی مانند google earth (برای ارزیابی ارتفاع و طول و عرض جغرافیایی منطقه)،arcgis و مدل های ریناردو پریرا (از پرسش نامه) استفاده شده است. نتایج حاصل نشان داد که در روش رینارد ارزش های ترکیبی، علمی و افزوده به ترتیب با امتیازهای 0.77، 0.67و0.62 دارای بیشترین و کمترین اهمیت می باشد، در ارزیابی این ژئومورفوسایت با روش پریرا از دو معیار ژئومورفولوژیکی و مدیریتی دارای امتیازات 7 و 5.75 می باشد، که دلیل امتیاز پایین عیار مدیریتی بخاطر ضعف مدیریت و برنامه ریزی است. این منطقه در ترکیب با مواریث زمین شناسی، تاریخی، اکولوژیکی و فرهنگی، توانمندی قابل توجهی در گردشگری پایدار داشته و به رشد اقتصادی، اجتماعی و آموزش منجر می شود. این منطقه با دارا بودن ارزش ژئوموفولوژیکی بالا، نیازمند به سرمایه گذاری های عمرانی در توسعه پایدار گردشگری و برنامه ریزی جامع، حفظ و نگهداری آن می باشد. با توجه به این موضوع، باید برنامه ریزی دقیق تری به منظور توسعه پایدار گردشگری و حفاظت از لند فرم ها و مدیریت صحیح منابع طبیعی صورت گیرد.
کلیدواژه گردشگری، ژئوپارک، میراث زمین شناختی، روش رینارد، روش پریرا، چشمه باداب سورت
آدرس دانشگاه گلستان, گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری, ایران, دانشگاه گلستان, ایران, دانشگاه حکیم سبزواری, ایران, دانشگاه گلستان, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved