>
Fa   |   Ar   |   En
   کاربست دیپلماسی علمی آمریکا در همکنشی با ایران،پس از انقلاب اسلامی  
   
نویسنده کیوان حسینی اصغر ,بهرامی زهرا
منبع مطالعات انقلاب اسلامي - 1398 - دوره : 16 - شماره : 59 - صفحه:73 -92
چکیده    پس از انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 و تیرگی در روابط ایران و آمریکا، علی‌رغم همکاری‌های محدود مانند کمک سپاه در حمله نظامی آمریکا به مواضع طالبان، روابط دو کشور در «وضعیت تنش» قرار داشته است. با تحول در نظام بین‌الملل، محیط کنش و کنشگران در دوران پساجنگ سرد، آمریکا با رهبری در حوزه علمی تلاش نمود با بهره‌مندی از دیپلماسی علمی، به‌دلیل ظرفیت تعامل‌سازی جهانی علم، قدرت نرم خود را، به‌ویژه در تعامل با ایران، افزایش دهد. این پژوهش درصدد بررسی این سوال است که کاربست دیپلماسی علمی آمریکا در همکنشی با ایران، در قالب چه مولفه‌هایی تبیین می‌شود. با بهره‌مندی از روش کیفی و جمع‌آوری داده‌ها از منابع اینترنتی و کتابخانه‌ای، این فرض آزمون می‌گردد که، کاربست دیپلماسی علمی آمریکا در همکنشی با ایران، در جهت افزایش قدرت نرم را می‌توان در قالب مولفه‌های ایجاد تعامل هدفمند، اعتمادسازی و همگون‌سازی تبیین نمود.
کلیدواژه آمریکا، انقلاب اسلامی ایران، قدرت نرم، دیپلماسی علمی و مدیریت تعامل.
آدرس دانشگاه علامه طباطبائی, دانشکده حقوق و علوم سیاسی, گروه روابط بین الملل, ایران, دانشگاه علامه طباطبائی, دانشکده حقوق و علوم سیاسی, ایران
پست الکترونیکی zahrabahrami121@gmail.com
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved