>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی قلمرو دین و تبلور آن در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران  
   
نویسنده راعی مسعود ,زمانیان جهرمی علی
منبع مطالعات انقلاب اسلامي - 1395 - دوره : 13 - شماره : 46 - صفحه:163 -176
چکیده    یکی از مهم ترین محورهای مباحث کلامی دینی معاصر در جهان اسلام، مبحث «قلمرو دین» و یا «گستره شریعت» است که مشخص شدن آن، حیطه قانون گذاری بشر را در حوزه های مختلف حقوقی بیان می کند. درخصوص قلمرو دین، به طور کلی دو رویکرد حداکثری و حداقلی وجود دارد. پذیرش هریک از این دو رویکرد، تاثیرات زیادی در نظام حقوقی هر کشور خواهد گذاشت. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که برآمده از نگاه حداکثری به حاکمیت دین در عرصه های مختلف اجتماعی و سیاسی است، درصدد جاری ساختن اراده خداوند در کلیه شئونات زندگی جامعه دینی ایران است. این مطلوب، از اصول متعدد قانون اساسی و خصوصاً اصل چهارم آن قابل برداشت و استنتاج است. این مقاله با بررسی رویکردهای حداکثری و حداقلی به دین، به تبیین نگاه قانون اساسی به قلمرو دین و عوامل موثر در حداکثری شدن این نگاه می پردازد.
کلیدواژه قلمرو دین، قلمرو حداکثری، قلمرو حداقلی، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد, دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد, دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی, ایران
پست الکترونیکی alizamanianjahromi@gmail.com
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved