>
Fa   |   Ar   |   En
   راهنمای برنامهسازی حوزههای شهری در چارچوب توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی  
   
نویسنده بهزاد فر مصطفی ,ذبیحی مریم
منبع باغ نظر - 1390 - دوره : 8 - شماره : 18 - صفحه:39 -50
چکیده    در سالهای اخیر، رویکرد توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی به عنوان یکی از تکامل یافته ترین دیدگاههای توسعه شهری، که بر ارتباط متقابل حمل و نقل عمومی و توسعه شهری تاکید دارد، مطرح شده است. این رویکرد از ویژگیهایی چون ارتقای کیفیت طراحی محلهای، افزایش کاربریهای مختلط، گسترش تعاملات اجتماعی، کاهش استفاده از اتومبیل و گسترش گزینه های جابه جایی سازگار با حمل و نقل عمومی همانند دوچرخه سواری و پیاده روی، برخوردار است. با گذشت یک نسل از تجربه به کارگیری رویکرد مذکور در تدوین الگوی توسعه شهری برای کشورهای پیشرو، بسیاری از موانع و چالشهای سد راه اجرا و اثربخشی آن آشکار شده است که خود متضمن بهره گیری کامل از پتانسیلهای این نوع از توسعه است. با این وجود، عدمشناخت صحیح ماهیت این نوع از توسعه و در نتیجه بیتوجهی به اصول مورد نظر آن در تدوین ضوابط و مقررات شهرسازی به عنوان یکی از چالشهای پیش روی باقیمانده است. این نوشتار با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی ابتدا با معرفی اجمالی توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی، به شناسایی ماهیت آن پرداخته است و سپس با مطالعه اصول مورد نظر در این رویکرد، راهنمای کلی برنامه سازی در پروژههای TOD را با رعایت چهار اصل کلی شامل توسعه فشرده، اختلاط کاربریها، پیاده مداری و تسهیلات حمل و نقل و جابه جایی بیان میدارد.
کلیدواژه توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی ,توسعه فشرده ,اختلاط کاربریها ,پیاده مداری ,راهنمای برنامه سازی ,تسهیلات حمل و نقل و جابه جایی ,موانع اجرا و اثربخشی ,Transit-Oriented Development (TOD ,Plan Making Guidelines ,Mixed-Use Lands ,Pedestrian-Oriented ,Transit and Mobility Facilities ,Challenges and Effectiveness
آدرس دانشگاه علم و صنعت ایران, ایران
پست الکترونیکی zabihi.maryam@gmail.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved