>
Fa   |   Ar   |   En
   منظره پردازی در نگارگری ایران  
   
نویسنده جوادی شهره
منبع باغ نظر - 1383 - دوره : 1 - شماره : 1 - صفحه:25 -37
چکیده    منظره پردازی در نقاشی ایرانی و اروپایی دارای اهمیت خاصی است که با نگرش های متفاوت و شیوه های گوناگون به آن پرداخته شده است. نگارگری ایران از قرون اولیه هجری تا به امروز با شیوه و سنتی خاص که متکی بر زیبایی شناسی و باورهای ایرانی است به مسیر خود ادامه داده است. طبیعت گرایی و آمیختگی انسان با طبیعت که ریشه در اعتقادات باستانی مردم ایران دارد، همواره در مینیاتورها به عنوان عنصری ضروری و اصلی زیباشناسانه مشاهده شده است. حیاط و باغ که در نقاشی ایرانی به جوی های آب و انواع گیاهان و پرندگان مزین می باشد، به اعتقاد بسیاری از محققین و نظریه پردازان با الگوی « باغ های بهشت» ساخته شده است و در واقع تصاویری خیالی یا مثالی را از جهان برین نشان می دهد.1 مراد از باغ های بهشت، تعبیری عام و کلی از بهشت در ادیان مختلف است که مختص الگوی بهشت در قرآن نیست، بلکه در شیوه منظره سازی قبل از اسلام نیز جوی های روان، حوضچه ها و انواع درختان و گیاهان را در حیاط سازی و باغ سازی مشاهده می کنیم. مانند آثاری که از پاسارگاد و کاخ ها و شکارگاه های ساسانی بجای مانده است.
کلیدواژه منظره پردازی، مینیاتور ایرانی، نقاشی اروپایی، طبیعت گرایی، گل و بوته، آسمان، باغ
آدرس دانشگاه تهران, دانشکده هنرهای زیبا, گروه هنرهای تجسمی, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved