>
Fa   |   Ar   |   En
   حضور زن به صورت آنیما در ابیات مولوی  
   
نویسنده بیوک زاده صبا ,صمصام حمید
منبع زن و فرهنگ - 1395 - دوره : 7 - شماره : 27 - صفحه:73 -87
چکیده    مولوی شاعر و عارف فرزانه در قرن هفتم در ادب ایران زمین است، که شاهکار ادبی آن، مثنوی را قرآن عجم نامیده اند، و کلیات شمس که تجلی روح مولاناست. مولانا در بخش هایی از این کتاب ها، به جلوه گری سیمای زن، از حلال حکایت های مختلف پرداخته است. در بین تمام شخصیت ها و زنانی که در مثنوی یا دیوان تاثیر دارند، آنیما، روان زنانه روح مرد، یکی از اصل های مهم اندیشه اوست. آنیما، در غزل های مولوی، ویژگی هایی مثل تسخیرکنندگی و فریبندگی، سرچشمه زندگی بودن، تقدس و میانجی گری بین خود آگاه و ناخود آگاه دارد، و با نمادهای پرندگانی چون طوطی و سیمرغ، و دیگر رموز همچون پری، آهو، هما، آب و باد و واژگانی مثل صنم وبت نمودار شده است. آنیما دو جنبه مثبت و منفی دارد، که البته جنبه منفی آن چندان در اشعار مولانا حضور ندارد.
کلیدواژه مولانا، زن، یونگ، آنیما
آدرس دانشگاه پیام نور, گروه ادبیات فارسی, ایران. دانشگاه آزاد اسلامی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان, گروه ادبیات, ایران
پست الکترونیکی hamid.samsam48@yahoo.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved