>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی ماضی بعید در دامنهٔ آینده  
   
نویسنده خوشدونی فراهانی اکرم ,درزی علی ,مهدی بیرقدار راضیه ,روشن بلقیس
منبع زبانشناسي و گويش هاي خراسان - 1397 - دوره : 10 - شماره : 2 - صفحه:46 -23
چکیده    زبانشناسان خارجی تحت عنوان سنتی «تطابق زمان دستوری» به مطالعه ترتیب زمانی موقعیت‏ها در جملات نقل قول غیرمستقیم می‏پردازند. این ترتیب بیانگر رابطه زمانی است و تقدم، هم‏زمانی، یا تاخر موقعیت را نسبت به زمان جهت‏یابی نشان می‎دهد. مطالعه حاضر در زبان فارسی به بررسی تقدم زمان موقعیت جمله پیرو می‏پردازد آنگاه که موقعیت جمله پایه با زمان دستوری آینده بیان می‎شود. سوال تحقیق این است که زمان دستوری ماضی بعید در جملات مرکب فارسی چگونه تبیین می‎شود. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است وداده ‏‏ها جملاتی از زبان فارسی معیار هستند که با شم زبانی نویسندگان انتخاب و ارزیابی شده‏ اند. با به کارگیری چارچوب نظری دکلرک (1991 الف)، و معنی ‏شناسی و کاربردشناسی حاصل از قوانین محاوره گرایس (1975) فرضیۀ مناسبی برای پاسخ به سوال تحقیق فراهم می‏شود. مطابق فرضیه تحقیق، به شرط دیرشی بودن، آغاز موقعیت جملۀ پایه با زمان دستوری آینده می‏تواند نسبت به بقیۀ آن، گذشته تعبیر شود. این زمان گذشته، زمان جهت ‏یابی لازم برای ماضی بعید را فراهم می‎سازد. بنابراین، تقدم در دامنۀ آینده در حالت بی‏نشان با زمان‏های دستوری گذشته یا ماضی نقلی و در حالت نشاندار با زمان دستوری ماضی بعید بیان می‏شود.
کلیدواژه زمان دستوری شبه مطلق؛ زمان دستوری نسبی؛ تقدم؛ ماضی نقلی؛ ماضی بعید
آدرس دانشگاه پیام نور مرکز تهران, ایران, دانشگاه تهران, گروه زبانشناسی, ایران, دانشگاه پیام نور مرکز تهران, گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی, ایران, دانشگاه پیام نور مرکز تهران, گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی, ایران
پست الکترونیکی bl_rovshan@pnu.ac.ir
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved