>
Fa   |   Ar   |   En
   اثر مستقیم و غیرمستقیم خودارزشیابی‌های محوری بر خشنودی شغلی، تعهد سازمانی و عملکرد شغلی  
   
نویسنده ارشدی نسرین ,نیسی عبدالکاظم ,دادرس مهسا
منبع روانشناسي معاصر - 1391 - دوره : 7 - شماره : 1 - صفحه:35 -48
چکیده    پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودارزشیابی‌های محوری با خشنودی شغلی، عملکرد شغلی و تعهد سازمانی و نیز نقش واسطه‌ای متغیرهای ادراک از ویژگی‌های شغل، توانمندسازی سازمانی، جو سازمانی و تعهد به هدف در این روابط انجام گرفت. تعداد 294 نفر (278 مرد، 16 زن) از کارکنان شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب-منطقه اهواز با تکمیل نمودن مقیاس‌های خودارزشیابی‌های محوری (CSES)، خشنودی شغلی کلی (JIGS)، پیمایش تشخیصی شغل (JDS)، توانمندسازی سازمانی (OES)، جو سازمانی (OCS)، تعهد به هدف (GCS)، عملکرد شغلی (JPS) و تعهد سازمانی (OCS) در این پژوهش شرکت کردند. تحلیل‌های الگویابی معادلات ساختاری، برازندگی الگوی پیشنهادی را با داده‌ها مورد حمایت قرار دادند. نتایج حاکی از اثر مثبت مستقیم خودارزشیابی‌های محوری بر خشنودی شغلی، عملکرد شغلی و تعهد سازمانی و اثر غیرمستقیم این متغیر از طریق ادراک از ویژگی‌های شغل، توانمندسازی سازمانی و جو سازمانی بر خشنودی شغلی و تعهد سازمانی بودند. تعهد به هدف نتوانست در رابطه بین خودارزشیابی‌های محوری با عملکرد شغلی نقش واسطه ایفا کند. از آنجا که افراد با خودارزشیابی‌های محوری بالا، خشنودترند، عملکرد بالاتری دارند، نسبت به سازمانشان تعهد بیشتری دارند و ویژگی‌های شغل خویش را مثبت‌تر تلقی می‌کنند، انتخاب آنان توسط سازمان در فرایند استخدام می‌تواند بسیار سودمند باشد.
کلیدواژه حرمت خود ,منبع کنترل ,توانمندسازی سازمانی ,جو سازمانی ,self-esteem ,locus of control ,organizational empowerment ,organizational climate
آدرس دانشگاه شهید چمران اهواز, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved