>
Fa   |   Ar   |   En
   خویـشاپـیوندی در متـون پهـلوی و بازتـاب آن در شاهنامه  
   
نویسنده حیدری حسین ,قاسم پور محدثه
منبع زن در فرهنگ و هنر - 1391 - دوره : 4 - شماره : 4 - صفحه:107 -124
چکیده    خویشاپیوندی یا ازدواج با محارم، ترجمه مصطلح واژه پهلوی خودوده (xw?d?dah) است؛ موضوعی که اغلب آن را به ایرانیان باستان منسوب می دارند. اما این موضوع هرگز خاص ایرانیان نبوده است و نمونه-هایی از آن را در فرهنگ های دیگر نیز می توان یافت. این مقاله پس از بیان نمونه هایی از فرهنگ های دیگر و ایرانیان باستان، به شاهنامه و نمونه های موجود در آن می پردازد. در این نامه کهن در مقام بازگویی داستان های ایرانیان باستان، ازدواج با محارم طرح می گردد و در توجیه آن دو نظر بیان شده است: که نخستین از آنِ دقیقی زرتشتی است که این ازدواج ها را بر اساس متون مزدایی توجیه کرده و آیین عجم می خواند و دیگری از آنِ فردوسی است که از آن با عنوان «دین پهلوی» یا روشی شاهانه نام برده است. این جستار این دو نظریه را گزارش و تحلیل می کند.
کلیدواژه ازدواج با محارم ,ایران باستان ,خودوده ,دین پهلوی ,شاهنامه ,Marriage to immediate relatives ,Khwidodah ,Pahlavi texts ,Shahnameh ,pre-Islamic Iran.
آدرس دانشگاه کاشان, ایران, دانشگاه کاشان, ایران
پست الکترونیکی mqasempur@gmail.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved