>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی تطبیقی پایان جهان در اسطوره‌های ایران، هند و اسکاندیناوی  
   
نویسنده احمدی مهدی ,موسوی کاظم
منبع مطالعات شبه قاره - 1396 - دوره : 9 - شماره : 31 - صفحه:9 -26
چکیده    وجود پایانی برای هستی، از مهمترین درگیری های ذهنی انسان است. این دغدغۀ ذهنی، به نوعی در اسطوره ها نمود یافته است. بررسی نگرش به پایان جهان در اسطوره های ایران، هند و اسکاندیناوی، محور اصلی این پژوهش است. در این بررسی فرض بر این است با وجود تفاوت های ظاهری، این سه اسطوره اغلب دارای ساختار و بن مایه های مشترکی هستند. باور به دوری بودن آفرینش اساس وجود قیامت در هر سه اسطوره است؛ آفرینش از یک نقطه شروع می شود، از عصری طلایی عبور می کند و در طول زمان، به فرتوتی دچار می شود. خدایان با از بین بردن جهانِ فرتوت، جهانی نو و تازه می‌آفرینند. این فرتوتی در ایران به کامل شدن آفرینش منتهی می شود، در هند باعث از بین رفتن همه چیز و خلق دوبارۀ کاینات می شود. در اسکاندیناوی، با از بین رفتن جهان و خدایان، دو انسان نجات می یابند و نسل جدید بشر، هستی می یابد. چرخۀ مرگ و آفرینش چرخه ای دایمی است و پایان جهان، پایان آفرینش نیست. در پایان جهان، با رسیدگی به اعمال انسان، بر دوری بودن این چرخه تاکید می شود. در این تحقیق کلیّت اسطوره ها به صورت تحلیلی مقایسه ای بررسی شد و شباهت ها و تفاوت ها مشخص گردید.
کلیدواژه ایران، هند، اسکاندیناوی، اسطوره، پایان جهان
آدرس دانشگاه شهرکرد, ایران, دانشگاه شهرکرد, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران
پست الکترونیکی mousavikazem@yahoo.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved