>
Fa   |   Ar   |   En
   تخصیص بهینه آب برای آبیاری تکمیلی مزارع گندم و جو دیم درزیرحوضه‌های منطقه کامیاران  
   
نویسنده سعیدی رضا ,رمضانی اعتدالی هادی ,صمدی امیر ,توکلی علیرضا
منبع آب و خاك - 1396 - دوره : 31 - شماره : 3 - صفحه:701 -714
چکیده    با افزایش نیاز به تولید غذا و کاهش منابع آبی، می‌توان با بررسی اراضی دیم از نظر خصوصیات توپوگرافی، دسترسی به منابع آبی و تخصیص بهینه منابع آب موجود، میزان تولید را با انجام آبیاری تکمیلی افزایش داد. در این مطالعه، پتانسیل‌یابی اراضی دیم منطقه کامیاران برای انجام آبیاری تکمیلی، با انتخاب اراضی دیم دارای شیب کمتر از 8 درصد و مجاورت با رودخانه های فصلی صورت گرفت. منابع آبی نیز برای انجام آبیاری بهاره (50 میلی‌متر در ماه‌های فروردین و اردیبهشت)، آبیاری پاییزه (75 میلی متر در ماه‌های آبان و آذر) و جفت آبیاری (مجموع آبیاری بهاره و پاییزه) در نظر گرفته شد. بهینه‌سازی برای برآورد سطوح زیر کشت بهینه و به منظور افزایش سود خالص در زیرحوضه‌‌های کامیاران انجام شد. با توجه به حجم متفاوت منابع آبی قابل دسترس، یک زمان مشخص برای انجام آبیاری تکمیلی در تمام زیر حوضه‌ها تعیین نگردید. در زیر حوضه‌های a، b ،c آبیاری پاییزه گندم، در زیر حوضه های e، f و int آبیاری بهاره و پاییزه گندم و آبیاری پاییزه جو و در زیرحوضه d، آبیاری بهاره و پاییزه گندم، توسط مدل بهینه سازی پیشنهاد شد. با اجرای مدل بهینه‌سازی در اراضی با شیب کمتر از 8 درصد، برای سال زراعی 94-1393، مجموع تولید گندم و جو به ترتیب 5/47 و 5/10 درصد، مجموع سود خالص گندم و جو 85 درصد و بهره وری آب برای دو محصول گندم و جو، به ترتیب 8/74 و 5/44 درصد، نسبت به کشت مطلق دیم افزایش داشته است.
کلیدواژه آبیاری تکمیلی، بهینه‌سازی، سودخالص، کامیاران
آدرس دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره), ایران, دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره), گروه مهندسی آب, ایران, دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره), گروه مهندسی آب, ایران, سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی, موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved