>
Fa   |   Ar   |   En
   کارایی صمغ عربی در بهبود شرایط فیزیکی و شیمیایی خاک های شور– سدیمی و غیرشور سدیمی اطراف دریاچه ارومیه  
   
نویسنده حبیبی زهرا ,رحمتی مهدی ,علیلو علی اصغر ,کریمی اسماعیل
منبع آب و خاك - 1397 - دوره : 32 - شماره : 5 - صفحه:987 -1001
چکیده    استفاده از بهبود دهنده های خاک برای بهبود ویژگی های فیزیکی و ساختمانی خاک بسیار متداول می باشد. به همین جهت پژوهش حاضر به مطالعه اثرات صمغ عربی بر چندین ویژگی خاک های شور سدیمی و غیرشور-سدیمی تهیه شده از حاشیه جنوب شرقی دریاچه ارومیه پرداخته است. سه سطح متفاوت از صمغ عربی (صفر، 5 و 10 گرم بر کیلوگرم) در خاک هایی با هدایت الکتریکی مختلف از 1 تا 30 دسی‌زیمنس بر متر و sar 1 تا 58 اضافه گردید. نتایج نشان داد که کاربرد صمغ عربی تاثیر معنی داری بر بسیاری از خصوصیات اندازه گیری شده در هر دو خاک شور سدیمی و غیرشور سدیمی داشت. صمغ عربی خصوصیات بیولوژیکی خاک را حتی در خاک های شور سدیمی بهبود بخشید به طوری که تنفس خاک از 67 تا 275 (mg co2 kg^-1 day^-1) در خاک های تیمار شده افزایش یافته بود در حالی‌که نرخ تنفس خاک در تیمار شاهد بین 7 تا 77 (mg co2 kg^-1 day^-1) بود. همچنین نتایج مشابهی برای مقدار کربن آلی خاک به دست آمد به طوری‌که در اثر افزایش بالاترین مقدار صمغ عربی (10 گرم بر کیلوگرم)، کربن آلی خاک از 0.21 به 0.33 درصد افزایش یافت. در حالی که اثرات صمغ عربی بر روی خصوصیات خاکدانه ها فقط در خاک های غیرشور سدیمی معنی دار شد، تغییرات مثبت خاک تیمار شده با 10 گرم بر کیلوگرم صمغ عربی در مقابل تیمار شاهد در پایداری خاکدانه ها (21 درصد در مقابل 5 درصد)، میانگین وزنی قطرخاکدانه ها (0.3 در مقابل 0.06 میلی‌متر) و بعد فراکتال جرمی خاکدانه ها (1.67 در مقابل 1.37) مشاهده شد. صمغ عربی همچنین هدایت هیدرولیکی اشباع خاک های تیمار شده را افزایش و اسیدیته خاک های مورد آزمایش را کاهش داد. پیشنهاد می شود در تحقیقات آتی به منظور بررسی اثرات صمغ عربی در خاک های شور سدیمی از مقادیر بالاتر صمغ عربی (بیشتر از 10 گرم بر کیلوگرم) استفاده شود.
کلیدواژه بهبود دهنده های خاک، بعد فرکتالی، بیوپلیمر، پایداری خاکدانه ها، تنفس خاک
آدرس دانشگاه مراغه, دانشکده کشاورزی, گروه علوم و مهندسی خاک, ایران, دانشگاه مراغه, دانشکده کشاورزی, گروه علوم و مهندسی خاک, ایران, دانشگاه مراغه, دانشکده کشاورزی, گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی, ایران, دانشگاه مراغه, دانشکده کشاورزی, گروه علوم و مهندسی خاک, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved