>
Fa   |   Ar   |   En
   مدل‌سازی راه رفتن در بیماران پارکینسون و بررسی روش‌های بالابردن سرعت حرکت  
   
نویسنده قریشیان فاطمه ,پویان محمد
منبع مهندسي پزشكي زيستي - 1399 - دوره : 14 - شماره : 4 - صفحه:321 -331
چکیده    بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی است که به طور عمده بر نورون­های تولید کننده­ی دوپامین تاثیر گذاشته و موجب اختلال در سیستم حرکتی می­شود. بارزترین علایم این بیماری شامل لرزش، حرکت آهسته، سفتی و دشواری در راه رفتن است. راه رفتن بیماران پارکینسون با کندی در حرکت همراه است. در این مقاله با استفاده از روش­های ریاضی و کامپیوتری، راه رفتن بیماران پارکینسون مدل‌سازی شده است. این مدل متشکل از ساختارهای درگیر در بیماری پارکینسون بوده که از مغز شروع شده و تا مفصل زانو ادامه دارد و شامل عقده­های قاعده­ای، تالاموس، کورتکس، ناحیه‌ی موتوری تکمیلی (sma)، عضله و مفصل می­باشد. خروجی مدل به صورت سرعت راه رفتن در بیماران پارکینسون بوده و برابر با 83/0 m/s به دست آمده است که در محدوده­ی گزارش شده توسط نتایج کلینیکی (18/0 – 21/1 m/s) قرار دارد. در این مطالعه روش­هایی برای افزایش سرعت راه رفتن در بیماران پارکینسون مورد بررسی قرار گرفته که شامل تحریک عمقی مغز، استفاده از دارو و تقویت عضله است. نتایج نشان می­دهد که هر یک از این روش­ها موجب بهبود سرعت راه رفتن شده است. در واقع با به کارگیری این روش­ها روی مدل، مقدار خروجی افزایش یافته و به محدوده­ی سرعت راه رفتن در افراد سالم (30/1 – 36/1 m/s) نزدیک شده است. هم‌چنین اثر سفتی روی سرعت راه رفتن مورد مطالعه قرار گرفته و مشاهده شده است که سفتی عضلانی با سرعت رابطه­ی عکس دارد. در پایان نیز یک روش کنترلی برای بهبود سرعت پیشنهاد شده که با افزایش پاسخ سیستم حلقه بسته موجب افزایش سرعت راه رفتن شده است.
کلیدواژه بیماری پارکینسون ,مدل‌سازی ,سرعت راه رفتن ,بهبود
آدرس دانشگاه شاهد, دانشکده‌ی فنی مهندسی, گروه مهندسی پزشکی, ایران, دانشگاه شاهد, دانشکده‌‌ی فنی مهندسی, گروه مهندسی پزشکی, ایران
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved